oğuz atay

Sanirim Ocak ayi ziyaretimde almistim evet; Tehlikeli Oyunlar'i. Okumak icin genis guzel bir zaman bekledim. Guney yarimkurenin ince uzun ulkesinde bir deniz kiyisinda basladim okumaya; kahkahalar esliginde. O deniz kiyisinin Didim'e (ozellikle Altinkum'un cok eski hallerine) benzemesi gibi, bu kitaba baslayisim da 10 kusur sene once Didim'de 1 haftada okudugum Tutunamayanlar'a baslayisima benzedi.
Asli Tutnamayanlar'i okumak istediginden sozettiginde her daim bende olsa da aklima dusmustu Oguz Atay. Ona asagidaki satirlari barindiran bir eposta atmistim:
"Ben sanirim sadece Tutunamayanlar'i okudum Oguz Atay'dan, tam 10.5 sene once. Bir haftada okuyup bitirmistim. O zamana dek ve ondan sonra da hicbir yazi okumamistim Tutunamayanlar'la ilgili, sadece arkadaslarimdan duymustum. Ve benim icin cok ozeldir o kitap. Her ne kadar ben Selim gibi olmasam da -belki birkac donem kendimi oyle hissetmeme ragmen- Selim'i cok severim, onu seven simdi adini hatirlamadigim (Gulsevi'ydi sanirim) o guzel hatunu da. Olric'le Turgut'u da. Selim her daim daha ideal bir kisi benim gozumde ve tutunamamak onun icin bunalimdan felsefe yaratmak, ya da bunalimla kiz tavlamak degil. Yine de ben daha cok Turgut'a benziyorum, sanirim Oguz Atay'in kendi gibi...
...
Yine de ben o kitaplari bunalim kitaplari olarak gormedim ve oyle bakmak istemiyorum. Onlar dunyanin aslinda nasil olmasi gerektigini ama bu bir turlu icinden birey olarak cikip degistiremedigimiz dunya duzeninde ne hallere dustugumuzu, birbirimizi ne hallere dusurdugumuzu, benligimizi erittigimizi, erit(e)meyenlerin sonunun da Selim'inki gibi oldugunu anlatan kitaplar.
Bilmiyorum elestiriler ne diyor ama once hicbirini takmadan oku o kitabi. Gerci o kadar guzel ki, hicbir elestiri (iyi kotu olarak soylemiyor, fikir olarak yerlesip yazidan alabileceklerimizin onune gecmek olarak soyluyorum) onune gecemez.
Sana Tutunamayanlar'la iyi okumalar diliyorum. Eglence desem degil, guzel desem boyle mutluluk anlattigi icin degil de guzel oldugu icin guzel, keyifli desem yine keyif anlattigindan degil de (gerci anlattigi bolumler de var) ama o kitabi okumak hem cok yorucu, dusundurucu, uzucu hem de cok keyifli olabildigi icin, butun bu sozcuklerle dolu bir Tutunamayanlar diliyorum sana."

Gunler oldu, Tehlikeli Oyunlar da bitti. Dogumgunu ziyaretimde Korkuyu Beklerken, Eylembilim ve Gunluk'u aldim. Gunluk'ten biraz okudum, ama ara verdim, diger eserleriyle ilgili notlari eserlerin kendisinden once okumak istemedigim icin. Eylembilim'i okuyorum birkac gundur, her kitabi gibi; hic bitmesin isteyerek.
Sozlukte mesela cok sey yazmislar Oguz Atay'la ilgili. Ben sanirim, onu cok seven, anlattiklarina ve anlatim tarzina cokca yakinlik duyan okur kesiminden oluyorum. Insanlar okurlarinin su kadari aslinda Oguz Atay'i anlamiyor yazmislar; bosverin bunlari; kim karar verecek kuzum buna. Bir de baska okurlarla paylasamayanlar var; her degerli seyde oldugu gibi. Yok, ben oyle degilim; kamuya acik bir Oguz Atay sevgim var; onun eserlerini seven, begenen diger okurlariyla paylasimdan mutluluk duyarim. Erken giden insanlar. Erkenden nereye?


Butunluk icin bir kere daha: Su yazinin 3. paragrafi