Bu durumda kendimi kasmasam; dilimin ucuna gelenleri tutmasam - ya da tarif etmeye usenmesem, sadece cagrisimlari kullanmasam; sozcuklerin herkeste bendekiyle ayni cagrisimlari uyandiracagi inancindan siyrilip belki ben de bir kitap yazarim. Yalniz o tembellige teslim olmamam gerek. Yilmamam gerek; degersizlestirmeden, vazgecmeden gitmem gerek yolumda.
Ama goruldugu gibi, ben planlar, planlanan durumlar icin listeler yapmaya planin kendisini yapmaktan daha heyecanla tutunuyorum. Hayal ederken yasayip bitiriyorum hayallerimi. Heyecansiz kalan hayal de ebediyete kadar bekliyor; ebediyet de gelmez birseymis be kardesim; yine de isim hali insanda bir umut uyandiriyor. O degil de, butun bunlardan bir kitap cikar miydi acaba? Yoksa ben ne hakkinda yazicam ki-
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder