kirilgan

Oyle bir yorgun dusmusum ki en ufacik bir sorunda bezginlige kapiliyorum. Bir anda dunyanin odagina gelip yerlesiyor o sorun, ve hersey kotu gorunuyor gozume. Bezginlik. Ama nedense Bezgin Bekir'inki gibi degil; bu sIkIntIli ve butun duygularin ustune cikan bir ruh hali, umutsuzluk, yorgunluk, karamsarlik eslikciligiyle.

Icimdeki tembellik, icimdeki pis tembellik, icimdeki yilgin, kirilgan, bezgin, ama en onemlisi kacak ruh ciksin gitsin ya. Kirildikca daha cok kirilganlasiyor insan, kacmaya calistikca iyice bezgin, iyice yorgun oluyor hem de sadece kacarak. Bunlari yazmak istemiyorum, "a bak ben aslinda farkindayim" diyerek kendimi temize cikarmaya calismak istemiyorum. Bezmek, kirilmak, yilmak, oturup kalmak istemiyorum. Hoyyyt ulan, hoooyt.