Bence beni kendi halime biraksan facia da olabilir, rolantide bir omur gecirme olasiligim var yani. Isleyen demir isildar sozunun dogruluguna bir kere daha inaniyorum. Bu yuzden sosyal yaratiklar olarak "gelisme" kaydedebiliyoruz.
Ama bir yandan da ne yapacagimi secip ona sarilmam icin sanki kendi halime birakilmaliymisim gibi geliyor hala. Cunku hayat beni itekledikce ben fren sIkIyorum. Ve ne onu ne bunu yapiyorum. Oyle ortada kalmis zavalli adam; The Simpsons filminde vardi ustune buyuk cam fanus kapanirken kararsiz kalan adam. Evek oyle olmak istemiyorum. Kuzeyde Bir Yer'in bir bolumunde de vardi boyle kararsiz kalma kisadan hissesi. Ama karar verebilmek icin durmam gerekiyor, oyle fren sIkmam degil, durmam, hicbir yere yetismeye calismadan kendi kendime yola cikip yurumeye baslamam.
Bunu yaparsam sanki zaman icinde istedigim konularda sosyallesirim gibime geliyor. Gibime geliyor evet, ve herseyinki kadar bir olasilik barindiriyor bu. Bir yere yetisme telasinda olmadigima gore (bir tek biyolojik yas - cocuk mevzuu var) denemekten ne cikar diyorum.
2 yorum:
ebesini.
sahane uzunundan, nefis mi nefis bi yorum yazmistim. hem de son uc postun hepsini kapsayan, hem de sana iyi gelecek biseylerdi.
sonra salak gibi baska bi postun yorumlarina bastim. ayni pencerede acildi, hepsi gitti.
simdi yeniden yazacak gucum ve hevesim gitti.
iteklersen yazarim, ama biraz enerji toplamam lazim :(
bohuuu. cok sinir ya. iteklemiyim diycem ama merak ediyorum. enercini topla da gel. veya email de olabiler. hem onda boyle silinip gitme olaslgi daha az;)
Yorum Gönder