hep huzun hep huzun ayip denen bisey var

Bir bakiyorum kafani kuma gomup gitmissin. Yasadigindan anlamaz olmussun. Hatta yaninda surekli aci cekenler yuzunden hissettigin zaten arada derede mutlulugu da sorgular olmussun. Acep bu tren neredir? Ben de bilmiyorum ki sayin okuyucu (ah burada kocaman bir parantez acip anlatmazsam olmaz: bizim ehliyet kursunda vardi bir okuyucu. Ben o derste yoktum maalesef; hoca sormus herkese ne isle ugrasiyorsunuz diye. Iste ogrenci, kasap derken bizim okuyucu "okuyucuyum" demis "halk muzigi okurum". Bu da boyle bir anim olsun sevgili okuyucu.).
Icine yuvarlandigim bu girdap misali ayni hisler dongusunden kurtulmak, yanimda yoremdekileri de kurtarmak, dunyaya bir sihirli degnekle gelmek istiyorum. Acaba bendeki bu aptal iyimserlik hissi bir tur hisleri alinmisligin yarattigi bir yanilgi midir? Yoksa hayat, dunya (yerkure ve uzerindekiler), bu evren sevilesi seyler midir gercekten? Hala gunbatimlarina, denize, mavi gokyuzundeki bulutlara bakip icinin kipir kipir salak bir sevincle kaplanmasi mumkun mudur? Yoksa bu ortaokul lise yorelerinde kalmis romantik hayalci bir kiz cocugu profilinden oteye gitmemek midir? Cocuklarin yalnizligi ile ilgili yazmak istiyorum kactir; bak unutturma bana bunu. Cocukluk ne kadar da yalniz bir donemdir aslinda. O yuzden cocukluk demedim bak ortaokul lise dedim o ikisi arasinda da daglar kadar fark olmasina ragmen boyle bir romantikligi paylastiklari icin. Acaba ben hala sevdigim seylerle ugrasip hayatimi surdurebilecegimi dusunerek cok mu saflik ediyorum? Purupak bir insanim ben bak; isil isil parliyorum yikanmaktan ardim gorunuyor; megerse icim bosmus. Yani ne bileyim hayat bu kadar zor olmamaliymis gibi geliyor bana. Sanki onu bizler elbirligiyle zorlastiriyormusuz gibi geliyor. Hersey uzerinde hukmum oldugunu soylemiyorum. Sadece hukmum olmayanlarin bir kisminin da benim uzerimde hukmu olmadigini soyluyorum. Yoksa ignorance politikasinin bir kurbani mi oldum yine? Soyle bana sayin okuyucu; icli bir arabesk soyle. Yalniz ben aci yiyemem. Durum boyle birsey iste; aci yiyemedigim icin tatlilardan bir menu seciyorum kendime. Ama arada supheye dusuyorum; yoksa gercek aci oldugu ve ben aci yemedigim icin hayati iskaliyor olabilir miyim? O zaman bu benim yediklerim ne oluyor?
Bende olay donup dolasip "Do you know we exist?" noktasina geliyor. Simdi ben yoklugu niye seceyim. Bu milyaruzerimilyar varligin arasinda yasamaya uygun birseyler bulamayacak miyim? Kendi yasamimi anlamlandiran benden baskasiysa kim ya anasini satayim? Birkac kisi daha koyuyorum bunun uzerine; bir kesin arti birkac. Eee, napiyosun o zaman gulum sen? Nihoyyt diye soyle silkinip atsak uzerimizden bu agirliklari bu gicikliklari. Bir kere hayatin aci cekmek oldugunu sana kim ogretmisse unut. Baskalari yapamadi diye sen de yapamamak zorunda degilsin. Ah ulan gicik etmeyin beni. Bir de her istedigini yapabilmek icin cok para sahibi olmak gerekmiyor. Ve herkesin -ya da sevdiklerinin mutsuzlugu ve acilarinin sebebi sen degilsin. Herkese yardim edebiliyor olmak zorunda da degilsin. Ya da yardim etmek istediklerine yardimin tek yolu para degil. Tamam anliyorum benim yolum sihirli degnek beklemek, seninkisi bu ugurda ter dokmek olabilir. Ama bunu yaparken bu kadar uzulursen o yardim etmek istedigin sevdiklerini de uzuyorsun. Mutlu olmekle yillarca uzgun yasamak arasindaki 7 farki sayabilir misin? Ben onbin fark sayayim sana. Mutlu bir insanin daha uzun yillar mutlu yasamasi yerine olmesi cok kotu ama emin ol yillarca uzgun yasamanin korkunclugu bundan az degil.
Birseyin tanrisi olacaksan kendi hayatinin tanrisi olmayi dene butun evrenin degil. Cok gicik laflar gibi duruyor biliyorum; bilmislikle bezeli kliseler gibi. Ama napiyim ya hep huzun hep huzun, hep aci, hep yorgunluk bi yere kadar. Bi silkelensek, bi bastan baslasak. Hayat bizim degil mi; istedigimiz yasta bastan baslariz? Hem 16 yasinda olimpiyat sampiyonu olan buzpatencilerine ozenmek niye; bu hirs niye? Soz sahibi olmanin da istedigimiz gibi yasamanin da baska yollari var inancindayim ben. Biraz gevsek bagla ya; bi bak bakalim; beraber bakalim, belki bulucaz biseyler.