dun bugun yarın

Bilmiyorum ya tam olarak burayı ne için ve kim için yazdığımı, yine de anlatmam gerek bulgumdan yola çıkarak, buraya da biraz olsun anlatsam.
Son iki yıldır falan daha sık gidiyorum ya Ankara'ya, daha güzel geçiyor oradaki zaman sanki. Bu gidişte de hem bir sürü iş hallettim; dişlerime bir dolu bakım yaptırdım, felsefe masterımı bitirdim -tez tam istediğim gibi olmasa da. Yine de asıl Tahir hocayla uzun zamandan sonra kısa da olsa görüşmek ve onun aslında benim acknowledgements'a yazdıklarımdan mutlu olması; ve onu mutlu etmek yani, ve sonra sanki maaile toplanan büyük bir aileymişiz gibi geçen bir arkadaşlar buluşması -güzeldi desem, tadı damağımda kaldı desem çok klasik olacak; beni yine Ankara'ya gitme isteğiyle dolduruyor, ya da hatta orada yaşama; son yıllarda yaptığı gibi. Yazamıyorum ya; hiç yazamayacağım belki; ben daha çok mimikler, eller kollar insanıyım. İsimler, sözcükler, çağrışımlar ama tam cümleler değil. Tam olan cümlelerim hep çok sıkıcı. Olsun.
Bazı şeylerin, bazı insanların, hayatların internetten izini sürmek ne garip; hayatların kırıntılarına, dönemlerine rastlamak ve umulmadık ortak noktalar bulmak. Bir blogda yazar Tahir hocanın onun hayatını nasıl etkilediğinden bahsetmiş, çok tanıdık geldi, doğru durdu.
Hayat şimdilerde ve sonra daha da güzel olacak sanki.