roportaj

Mustafa belgeseli uzerine Can Dundar'la roportaj yapmis Ayse Arman, burada. Yillardir ara ara okuyorum Ayse Arman'i; roportajlarini begenmem, gundelik yazilarini severim; blog okur gibi. Her ne kadar onlarin bir tanesinin Douglas Adams'in kitaplarindan birinde gecen bir olaydan direk calinti oldugunu gorsem de, kendi gundelik hayatiyla ilgili olanlarinin samimi oldugunu dusunurum. Onu gazeteci gibi okumam yani, blogger gibi okurum (tabii bu durumda bunlari gazetecilik adi altinda niye bir suru para alarak o kosede yazdigi tartisilabilir). Ama bugun, farkli birsey oldu. Can Dundar'la yaptigi roportaji begendim. Gecenki yazimda da kendisinin toplumda olup bitenlere dair yazidigi bir yazinin bir kismini begenip alintilamistim. Degisiyor sanki Ayse Arman. Ona da yaradi sanki yurtdisinda yasamak, ulkeyi, olan bitenleri biraz daha disaridan, uzaktan gormek, baska kulturler, baska olasiliklar tanimak.
Roportajin konusu Mustafa belgeselinin cok tartisildigini biliyorum suan Turkiye'de. Ben izlemedim, imkanim da yok. Ama roportaji okuyunca Can Dundar'in ne yapmak istedigini kavradigimi dusunuyorum en azindan, ve yapmak istedigi de, roportaj boyunca verdigi ornekler de bana gayet guzel gorundu. Ve iyi bildigim birsey bizim ulkemizde Ataturk'un gercekten tabu oldugu. Ve bu tabuyu gayet hirt, dusuncesiz bir insanin bile karsisindakine ustun cikmak icin kullanabildigi; suregiden alakasiz bir tartismanin icine "ben Ataturk gencligiyim" cinsi bir cumle sokarak (bkz: BBG ve her turlu evlendirme, gozetleme vs programlari). Bizim ulkemizde bir tartismada ustun cikmak veya hatta sozlerinin dinlenmesini istiyorsan, soylemen gereken iki sey var; bir Ataturk'u sever sayarsin, izinden gidersin, bir de muslumansin. Seneler once Reha Muhtar'in Ates Hatti programinda birseyler tartisiliyordu, Bedri Baykam falan vardi konuklar arasinda, birileri musluman lafi edecek oldu, butun konuklar biz de "elhamdulillah muslumaniz, ama ..." diyerek devam ettiler cumlelerine. O zaman dank etmisti kafama.
Iste boyle, not duseyim istedim; henuz izlememis olsam da Can Dundar'in (ki daha once yaptigi belgeselleri izledim ama gazete yazilarini okumam, durusu da biraz populist gelir bana) Mustafa'yla, ya da en azindan altinda yatan niyetle iyi birseyler yapmaya calisiyor olduguna dair bir izlenimim var, ve soyledikleri beni sevindirdi.

Sonradan ek: Bir de bu roportaj var, beni sevindiren.