28 Eki 2008

Afrika - Afrikaaaaaaa

Ben cocukmusum, heyecanliymisim, merakliymisim. Belgesellerden gorduklerimi canli canli gorecekmisim. Orada olacakmisim; orada olan ben olacakmisim. Hayal bile edemiyorum; hatta -itiraf ediyorum- hayal etmek istemiyorum ki gorunce cok daha buyuk bir saskinlik ve hayranlikla; yani hakettigi gibi karsilayabileyim yasayacaklarimi.
Ben, hatta biz Afrika'ya gidiyoruz; yolculuga, safariye, yoldasimla. Tanzanya'ya! Serengeti, Tarangire, Ngorongoro krateri ve Manyara golu. Bilmiyorum artik bu nasil bir ruya. Zebralar, aslanlar, kaplanlar, leoparlar, citalar - kisa tutayim butun buyuk kedi ailesi-, zurafalar, maymunlar, geyikler. Aklima geleni yazdim; bilmiyorum hangileri var, hangileri yok, bilmiyorum daha neler var. Sonra, Zanzibar var. Hep hayalini kurdugum beyaz kumsalli, turkuaz denizli adalardan.
Cok ani oldu. Cok beklenmedik gelisti. Bir sure, yine itiraf ediyorum, bu yolculugu yapacagimiz kesinlestikce, yani erisilebilir olunca, heyecani kacti sandim; Afrika da dunyanin herhangi bir noktasina donustu sandim. Oysa, evet, dunyanin herhangi bir noktasi Tanzanya, ama cok guzel bir noktasi; benim gordugum hicbir yere benzemeyen bir noktasi, sadece belgesellerde gordugum bir dogaya sahip bir noktasi. O, bana dunyanin guzel oldugunu, cok baska oldugunu hissettiren yerlerden biri olacak; gitmeden belli. Ve Sili'de, Isla Damas'da yunuslari, deniz aslanlarini ve penguenleri gorunce yasadigim coskuyu hatirlayinca, ne hissedecegime dair guvenilir ve coskulu ipuclari var elimde. Bosa atip tutmuyorum yani. Yine de iste, hepsini hayalimde yasamamak icin, icten ice cok da arastirmadan bekliyorum, gidince gormeyi, gorunce sasirmayi, sasirdikca sevinmeyi, gordukce sevinmeyi, cosmayi.
Bizimle ayni arabada 11 yasinda bir oglan cocugu da olacak - bakalim hangimiz daha cilgin tepkiler verecegiz gorduklerimize! Yuzumde kocaman bir gulumsemeyle duruyorum.
Meltem'e, bu guzel, bu bambaska geziye onayak-organize eden,katilan, kisacasi her ayagi oldugu icin, ve onun da otesinde bir filme, ama filmden ote dunyaya, dogaya, yasama, gorillere bunca yakinlik duymus, bunca bag kurmus biriyle, Meltem'le yolculuga cikacagim icin, tesekkur ediyorum.
Duygular dusunceler boyle. Gidince, gidip donunce cozulecek mi dilim bakalim. Bu sefer hem doya doya bakmak, yasamak, hem de defter doldurmak istiyorum. Yolculuk Aralik'ta;)

2 yorum:

doli incapax dedi ki...

ben bile inanılmaz sabırsızlandım bliyo musun! ufff! aralık'a kadar nasıl vakit geçecek şimdi!

tavsan dedi ki...

evet evet di mi cok heyecanli, cok sabirsizlandiran, mutlu birsey bu:))