biz: nasil basladi

Bunu hem benimle ilgili gecmisime dair, su anima dair onemli bir donem oldugu icin, hem de sonraki nesillere ornek teskil etmesi baglaminda yaziyorum:
Bir varmis, bir yokmus: ilk nasil tanistigimizi hatirlamiyorum ben. Sevkilim kocam hatirliyor; bir arkadasimiz tanistirmis bizi, sevkilim kocam arkadasimizin yaninda beni gordugunde guzel seyler gecirmis aklindan benim hakkimda. Benim hatirladigim kismi 2. siniftayken onun haftasonlari da dahil olmak uzere kutuphanenin reserve denilen sesli bolumunde calistigi, benim de onu gorebilmek adina haftasonlari okula kutuphaneye gidip ona ders calistirmadigim. O o zamanlar baska bir hatundan hoslaniyordu uzaktan (ben cok yakin, gercek ve dolayisiyla tehlikeliydim), onu anlatiyordu bana, ben de zaten karanliklardan yeni cikiyordum ve onu da yanima karanliga cekmekten korkuyordum (nasi karizma yapiyorum ama karanlik falan;) - halbuki deminki parantez aynen burada gecerli, 'ben' yerine 'o' koyulacak sadece). Yani bizim muhabbetimiz gelisti kutuphane siralarinda. Bir de ayni bolumde ayni siniftayiz. Donem bitiyor tatil yaklasiyor ben bu adamla nasil goruscem durumum var. En yakin arkadasim benim icin telefonunu ogrenmeye calisiyor onun ama vermiyor adam. Ben soruyorum veriyor:) Sonra ama araya baska seyler girdi; karsiliksiz oldugu halde arkadasimin askisin durumu (aski ben oluyorum burada), sanirim inatlar incinmeler korkular. Nihayet o bana ben boyle birsey hissediyor-dum tadina birseyler soyledi ben de biliyorum, ben de tadinda, gecmis zaman ekleriyle bezeli. Sonra yaz okuluna kaldik ikimiz de ayri dersler alaraktan. O yaz okulu cimlerde otururken ben elimi vermedim ona, sinir etmisti beni. Sonra siniflarimiz ayrildi, birbirimizi kantinde gorur olduk. Ve biz hep bilen, hep konusan, birbirini anlayan iki guzel insan kivaminda bitirdik okulu, mezun olduk. Son sene cimlerde yalniz saatlerce guzel bir muhabbet etmistik yine gecmis zaman ekleriyle bezeli. Sonra zaten gunun sonunda baska bir arkadasimla olan sorunlari yuzunden alakasiz insanlar yanimiza gelip sacma konusmalarla gunu rezil edip sonlandirmislardi.
Boylece masterin ilk doneminin ortalarina kadar geldik ayri bolumlerde mastera baslayarak. O ara hayatin silleleri bambaska acilarla geldi ona, o da okulu dondurup sehirden cekip gitmeyi dusunmeye basladi. Ben de onun gitmesinin onu bir daha goremeyebilecegim, dolayisiyla o benden cikmasa da benim onun hayatindan cikabilecegim anlamina geldigini idrak ettim. Bir gun yine boyle bolumde oturup konustuk, baska insanlar da var (haha hatta kiskanmisti bi cocuk beni). O gunun aksami uyuyamadim ben. Onu her gorusumde ona yeniden asik oldugumu fark ettim. Ertesi gun bunu ona da yazdim bir epostayla (cag degisti; serde de korkaklik var hani) ve o gun deli gibi korkup kactim onu gormekten. O arayi cok net hatirlamiyorum, ya o da bana bir eposta atti gayet guzel yazarak (yok ama ilani ask falan degil), ya da sonunda bana bi cesaret geldi bilmiyorum; bolumde odama geldi. Once cok konusamadik odada baskalari vardi vs. Sonra o gunun aksami ben onu kantinde buldum, gittik konusmaya ve oyle basladi. Bu takriben 7.5 sene once oluyor, ve takriben 1 sene sonra da evlendik (bunu da evlenecek oldugu zaman yazarim;).

Simdi Adile Nasit gibi hissettim kendimi, kuzucuklarim:) Hayat guzel eglen cos. Bak yani boyle seyler de olabiliyor seklinde zaman siralamasiyla onemli olaylar yazdim hisler degil dikkatini cekerim. Hisler derya deniz kitap olur ondan. Zaten cok romantik durur gercek oldugu algilanmaz. Zaten de asik olan bilir. Bir de bazi hisler iki kisi tarafindan hissedilir, paylasimi da anlami da ordadir.