10 Mar 2007

isa

Ben eskiden (boyle bir kalip var di mi), Isa misali* insanlara dokunup onlarin acilarini gidermeyi duslerdim. Boyle aci ceken bi insanin basina elini dokunduruyorsun hafifce ve en azindan bi sureligine acilarindan, sIkIntIlarindan siyriliyor. Bunun daha az temsili ve daha uzun vadeli olani hayatima sizdi bu istek yuzunden. Aci ceken insanlar hep ilgimi cekti, onlara yardim edebilmek istedim, edebilecegimi dusundum. Ama sonradan baktigimda gordugum o insanlarin kendi ayaklari uzerinde durabilen ama yine de bir bicimde aci ceken insanlar olduklariydi. Yani oyle dibe vurmus, zeminini kaybetmis, kuyudan asagiya dusmekte olanlar degil. Hatta neredeyse "kizlar"a (ki bu demek ki hehalde benim gibi dusunen baska hatunlar da var-mis) cekici gelen Leman'daki uzun mantolu uzun sacli denizi seyreden yalniz adam misali kisiler. Gerci bunu sadece kadin erkek iliskisi baglaminda dusunmemek gerek; genel olarak insanlarla iletisimden sozediyorum. Sonucta bir nevi deli deliyi ceker durumu da denebilir. Belki anacliktandir, belki insanliktandir. Belki acilari gidermenin yolunun sevgiden gectigini dusunmemdendir (en azindan o zamanlar). Gerci bana hala hersey sevmenin-sevilmenin etrafinda donuyormus gibi geliyor ama (aclik, hastalik, gecim-issizlik hepsi sonunda paraya dayaniyormus gibi duruyor di mi; ama nedense bana bir yandan da sevmeye-sevilmeye dayaniyormus gibi geliyor, hala, inatla, inancla, azimle).
Daha acimasiz belkiler de kurulabilir tabii (13 yas alti okumasin burayi); belki sevilmek istedigim ve insanlarin acilarini dindirirsem beni seveceklerini dusundugum icindir. Belki kendi sorunlarimi, ya da hayatimdaki bosluklari gormezden gelmek icindir. Belki kendimi mucizeler yaratan yuce bir kisi olarak gormek istedigim icindir. Belki de acilari, sorunlari kolayca ve cabucacik (cok zahmete girmeden) yok etmek istedigim icindir.
Belki de gercekten biraz olsun yardim edebilecegimi dusundugum icindir.
Uzun zamandir boyle hissetmiyorum; boyle kalsin. Belkilerden de son yazdigim belkiyi seciyorum.


* Niye Isa; "bir tokat atana diger yanagini uzat" halim selimlik, bariscillik, sakinliginde ve mucize gerceklestirme yeteneginde biri oldugu icin olabilir. Birine dokunup acisini gidermek dendiginde hemen Isa aklima geliyor benim; artik hangi filmleri izlediysem.

2 yorum:

alpkup dedi ki...

Şimdi, bi kere insanlara dokununca onlara dokunmadan olabileceğinden daha fazla yardımcı olduğun bir gerçek. Onun için bizim kültürümüzdeki paylaşımcılık daha güzel

tavsan dedi ki...

Dokunmak orada sembolik birsey. Zaten Isa da kulturden bagimsiz bir sembol bu sozunu ettigim hissiyatimda. Yoksa goruyoruz evet dedigin gibi bizimki gibi bir paylasimcilik olmayan Avrupa'nin soguk memleketlerinde ve dahi amerikanyada niden insanlar daha cok psikologa gidiyor. Gerci bizde de bazen uc boyutlarda olabiliyor; paylasimciliktan cikip mudahelecilige, ozel hayata saygisizliga varabiliyor bazen. Ama olsun varsin yav diyorum simdilik.