yillar

Varolus ve yoldaslik. Hayat arkadasi da diyorlar, es, ozes (miydi Richard Bach amcanin taktigi isim) ve dahi kari ve koca:) Simdi efenim ben konusma yapma olasiligimin yuksek oldugu pek yakindaki konferansta sunmam gereken sonuclar elde etmeye calisirken bir suru bogusuyorum. sIkIlIyorum tabii haliyle (yani normal bisi herhalde di mi?). Ama ben bunlardan bahsetmek istemiyorum simdi.
Ben bir 5 yilin guzelliginden sozetmek istiyorum. Hani boyle yuvarlak tabir edilen rakamlar vardir; 10 ve katlari ve onlarin yarilari. Zaten herhalde 12lik yerine 10luk sistemde sayilari olan guzel bir dile sahibiz. Iste boyle 5 yil gecmis olunca evli ve beraber, eglenceli geliyor bu durum bana, guzel geliyor. Hayatla bogussak da (iste ama tam da bu yuzden; bi yandan beraber olmanin zorluklariyla bogusuyoruz ama bir yandan da beraber bogusuyoruz iste!), hatalar da yapsak, hayatlarimizi birarada yonlendirmeye calisirken sanslari iskalasak, istedigimiz firsatlari yaratamasak ve yakalayamasak da zaman zaman, bunlarin sayilamayacak kati (efenim n sonsuza giderken) bi guzellik hissiyati var bu yoldasligin.
Ama killik yapacagim ve bunu kendime saklayacagim ben (ve bize), hissedecegim simdi soyle durup doya doya - hayatin patirtisinin icinde kosturarak gidip gelirkenki gulumsemeyi soooyle uzatiip buyutecegim bir, oh.
Hayat iste boyle bir garip sey, neden geldigini mi biliyosun bu diyarlara, nereye gidecegini mi. Butun bunlar da keza birkac bin yildan beri suregelen teorilerle sekillendiriliyor iste. Sordugun sorular bile yonlendirme olabiliyor. Oysa belki boyle bir evrende anlamli, tanimli degil o soru (bakiniz: domates ve zen). Yasamak nedir onu anlamaya calismak (ama yaparak bunu; yasayarak yani) iste bir nevi mutlak nedir, evren nasil birseydir dusunerek, dusunmek nedir, bilinc nedir yine dusunerek yine bu kafalardan yine bu vucutlardan anlamaya calismak. Bittabi bunun ustesinden gelme sezgisinde, bunu ilgisiz- irrelevant hale getiren dusunceler de var (seviyorum ben onlari, saygi duyuyorum). Ama donup dolasip bir bicimde yine kisinin kendisinde bitiyor olay; basliyor donuyor geliyor, yasiyor, bitiyor mu bilmiyorum aslinda, ama orada geciyor olan biten. Bu yuzden kendime de gulumseyerek bakiyorum.
Evet iki yaziyla butun konulara deyinip bu sayfayi kapatacagi herhalde yazacak birsey kalmayacak bu kadar sIkIstilmis yazarsam:)
Boyle iste ya, saclarim hala uzun bir arkadasima dedigim gibi, goruldugu uzere gozlerim de hala isildayabiliyo hem de roman kahramanlarinin pesinde, onlarla ozdesleserek degil iste boyle kendi icimde kendi kahramanlarimla/kahramanligimla bu dunyadaki. Dunyayi insanlarin kurduklariyla pek sevmesem de yine de guzel bir yer, hayati da seviyorum yine de bir bicimde, sevkilimi en cok seviyorum cook seviyorum. 5 yil da olmus, 1050 de olacak.
oh be, budur:)